وجه أول آنكه حرمت نظر به زنان با واجب نبودن حجاب بر ايشان مستلزم است عسر شديد وحرج اكيدى را بر مردان كه اين عسر وحرج منفي است به ادلّه معتبره خود زيرا كه انسان به هر طرف متوجه شود قهرا چشم أو بصورت زنان خواهد افتاد ودر نتيجة هيچ شغل وصنعتي وهيچ سكون وحركتي گوارا وراحت نباشد أو را چون حواس أو پريشان است براي تحفّظ نمودن خود از نظر به زنان - پس بايد ملتزم شويم بحرام نبودن نظر به ايشان واين كه باجماع وضرورت دين مبين وصريح قرآن مبين باطل - پس باقي مىماند التزام بوجوب حجاب براي زنان تا مستلزم نشود عسر وحرج منفيّين را بالنسبة به مردان . واز اين جهت است كه يافت نشود در شرعيات موردي بر خلاف اين تلازم نظير حرمت نظر به عورت كه ملازم است وجوب ستر را براي صاحب عورت وحرمت استماع غيبت كه ملازم است حرمت نفس غيبت را وغير اين از نظائر واشباهش - واگر ميخواهيم تصور نمائي حقيقة مطلب را پس فرض كن بلدي را كه تمام أهل أو مكشفة العورة در طرق وشوارع حركت كنند وانسان در بين اين جماعت واقع شود در حالتي كه همه‌جوره محتاج به حركت در بازارها وخيابانها است براي انتظام امورات خود چگونه ممكن شود أو را نظر نكردن به عورت كسى مكر اينكه از خانه بيرون نرود أصلا ويا چشمان خود را ببندد مثل اشخاص نابينا ومعاشرت نكند احدى را ومعامله نكند با كسي از ترس انكه مبادا واقع شود نظر أو به عورت شخصي - ونيست اين معنى مگر حرج شديد وعسر اكيدى كه منجر شود باختلال نظام ولازمهء أو دست كشيدن مردمست از جميع اعمال وأفعال خود وتعطيل تمام أمور - پس لازمهء حرمت نظر بايستى وجوب حجاب براي منظور إليه باشد براي رفع عسر وحرج چنانچه ذكر شد إلى آخر ما ذكره وهو طويل .